vrijdag 30 januari 2015

Sneeuw!


 
witte aarde
stralend blauwe lucht
sprookjesachtige sferen
onwaarschijnlijk mooi
vandaag...
in Drenthe!

zondag 25 januari 2015

Van ooit en van ginder..

j.kirk richards

Het was tijdens de dertien heilige nachten.
Ik ben vergeten of het dag of nacht was.
Ergens in die schemertijd was ze daar ineens.
Ik herkende haar als DE moeder.
Ze droeg een kind in haar armen
of was het alleen maar een licht?
Ik kon zijn contouren niet onderscheiden
maar ik wist dat het HET heilige kind was..
Ze sprak niet veel
keek me aan met ogen vol liefde,
alsof ze precies wist wie ik was.

Ik daarentegen sprak heel veel.
Woorden van smart en van onderdrukking,
van wanhoop en verdriet,
van ooit en van ginder
van heimwee en verlangen...

Ze nam me op schoot
streek over mijn haren
en...
wat zo wonderlijk is...
Ik ben NU al mijn woorden vergeten
Die woorden van smart 
en van ooit 
en van verlangen.




Mooi hé.....




Bij de dassenburcht is volop activiteit te zien.
.....alles !

vrijdag 23 januari 2015

Poes....

Poes is weg. Al vier nachten. Nee, dat is niet gebruikelijk voor poes. Zeker niet nu het zo koud is
's nachts! We zoeken en zoeken. Roepen haar naam. Speuren de wegkant af, want die weg, daar hebben we al heel wat dode dieren vanaf geschraapt.... Trots vertelden we altijd dat poes een intelligente poes was. Die eerst naar rechts keek en dan naar links. En dan nog een keer naar rechts. Regelmatig zagen we haar aan de overkant in het weiland lopen.
En altijd hielden we er rekening mee, dat ook voor haar de dag kon komen dat het mis zou gaan.  Poes is het meest vrije huisdier wat we hebben. Gaat volledig haar eigen gang. Komt en gaat wanneer het haar belieft.
Zou ze dood zijn? In een auto gestapt en meegereden? Ergens opgesloten zitten in een schuur?
Pffff. Rot is het. Dat we het niet weten!
Ooit bleef een poes drie weken weg. En kwam toen weer thuis. Met wel vijfentwintig teken op zijn lijf. Maar dat was in de zomer.
We wachten het maar af!

dinsdag 20 januari 2015

Vrije vogels....



Nee, ik deed niet mee aan de vogel telling afgelopen weekend, alhoewel ik het wel overwogen heb.
Maar vandaag heb ik er wel honderden geteld, al zaten ze gelukkig niet allemaal in mijn tuin.
De buizerd trof ik opnieuw in het kippenhok van de buurman. Hij was bezig een kippetje op te peuzelen en werd ernstig opgeschrikt door mijn aanwezigheid. Deze keer was er geen buurman in de buurt die mij kon helpen, dus heb ik de buizerd eerst eens goed bekeken met mijn camera. En toen heb ik het gaas helemaal opengetrokken..... Dag buizerd! Tot de volgende keer!
Toen ik mijn wandeling vervolgde kwam ik midden tussen de vrije vogels terecht! En daar voel ik mij thuis! Rechts had een grote groep ganzen blijkbaar een afspraak met elkaar, want ze kwamen van alle kanten uit de lucht aangevlogen en gingen allemaal op hetzelfde akkertje zitten. Links van mij zat heel in de verte een grote groep wilde zwanen, dat prachtige geluid te maken.... Ik zag ze soms opstijgen, soms weer dalen.
Zo vrij als een vogel.... geen oormerken, geen nummers, niet gechipt, geen paspoort.... Zijn er eigenlijk nog wel dieren die niet door de mens worden gedomesticeerd?

NB Volgens Lief is het helemaal geen buizerd maar een jonge havik.

vrijdag 16 januari 2015

De Kleurendief

Nog nooit zag ik zo een mooi optreden voor en met kinderen als vandaag.....
Kompanie Vonnunan speelde voor de eerste drie klassen van de Vrije School  en na het toch wat zware spel van gisteren waar de drie koningen werden opgevoerd (door een heel andere toneelgroep) was dit een verademing!
Kleurrijk, speels, kunstzinnig, krachtig, prachtig, muzikaal, ontroerend, jong, nieuw.....
Ik huilde, ik lachte en had kippenvel van onder tot boven.
En ik was niet de enige begreep ik achteraf!
De kinderen zongen, dansten en deden vol overgave mee.
Geweldig knap hoe ze de kinderen van begin tot eind wisten te boeien.
Ik kwam gelouterd thuis!

Op You tube vond ik een filmpje. In Nederland spelen ze in het Nederlands.
https://www.youtube.com/watch?v=51xdTYPwM5Y#t=42
Mochten ze bij je in de buurt komen dan is het een enorme aanrader!
Meer weten?
http://www.euritmie.nl/frame209.html

woensdag 14 januari 2015

Liefje..

Waar de meeste mensen op deze aardbol als ze een kip zien, denken aan een vers gekookt eitje of een lekker gebraden kippenpootje, ziet N oah vooral een diertje wat ze wil 'hebben'.
We krijgen nog wel eens kippen van mensen die ze wegdoen, omdat ze niet voldoen aan de verwachtingen. En eigenlijk is het dan de bedoeling dat de kippen geslacht worden en de vriezer in gaan, als voedsel voor de honden.
Dat kunnen we het beste buiten het gezichtsveld van N oah doen, want als ze de kippen ziet is ze meteen verrukt; die maak je toch niet dood hé pap....
En zo kwam Liefje bij ons binnen, een jaar of vier geleden. Liefje had nog nooit een ei gelegd, bleef achter in de groei en maakte doorlopend ruzie met de haan. Maar toen N oah haar zag, riep ze; die is van mij! En dat was ze.... van N oah!

Liefje kon niet in de ren bij de andere kippen en de haan, dus kreeg ze een eigen hokje. Overdag liep ze vrij rond in de tuin, het afgelopen half jaar achter Koezie en Duif (de pleegmoederkip van Koezie) aan.
N oah nam haar doorlopend mee, het bos in, achter op de fiets, achter op een slee in de sneeuw, ze ging mee naar school toen ze een spreekbeurt hield over kippen. Ze zat boven op haar hoofd, onder haar jas, werd in een schapenvachtje in huis gezet toen ze in de vijver was gevallen en het heel erg koud had. Nee, ze ging niet mee naar bed, maar dat kwam echt alleen omdat het niet mocht van mij...
Liefje...
Een geweldig leuk kippetje!
Duif, Liefje en Koezie op een ochtend in het zonnetje....
Afgelopen zondagochtend werd Liefje gepakt door waarschijnlijk een Raaf.
We vonden haar nog wel levend, maar zodanig verwond, dat Lief haar uit haar lijden verloste.
Liefje werd begraven. Dat waar je van houdt kan niet worden opgegeten.
Ach, en N oah is erg verdrietig. 'ik kan het nog steeds niet geloven dat ik haar nooit meer zal zien'.

Er zullen vast wel weer nieuwe kippen komen, maar Liefje.....
Liefje was een bijzonder kippetje!

dinsdag 13 januari 2015

Winter?

Een eindeloze dag met regen.....
Toch gaan we met zijn drieën (N oah, Cees en ik) na schooltijd de honden uit laten en daar hebben we beslist geen spijt van.
In één oogopslag zien we in de verte vier reeën lopen ( en die zag ik hier nog nooit met zoveel tegelijk) en komen we een grote groep wilde zwanen tegen!
De foto's van de dieren zijn niet geweldig mooi. Ik maakte ze van grote afstand....
maar dat jullie wel zien dat ik het niet uit mijn duim zuig.....
Ach en het is jammer dat er geen sneeuw ligt, maar water vraagt ook om er dwars doorheen te rennen!

Op deze manier is wandelen in de regen helemaal niet erg!
Thuis komen met twee 'vieze' kinderen en twee kleddernatte honden,
dat is pas erg ,-)


zaterdag 10 januari 2015

Morgen....!

Het stormt buiten en ik hou niet meer van storm. De honden lopen onrustig om me heen. Iedere keer als ik op sta verwachten ze dat ik met ze ga lopen, maar vandaag niet jongens! Ik durf het bos niet in. Als ik afval in de compostbak ga gooien, en dus de tuin in moet, twijfel ik na twee stappen al of ik wel verder zal gaan. De takken kraken, dat geluid van die felle wind jaagt me angst aan en ik ga snel weer naar binnen.
Ik zet twee pannen op het vuur en verf mijn laatste gesponnen wolletjes. Uienschillen en walnoot bolsters. "Als je twijfelt over je kleuren, moet je er twintig tinten aan toevoegen" lees ik ergens... Makkelijk praten. Ik ben al blij als ik drie kleuren uit mijn pannen 'vis'.
Onverwacht staat er een oude bekende op de stoep en voor ik het weet zit ik weer te vertellen, over die dag, dat de boom viel. Vijfentwintig eindeloze minuten zat ik te wachten op hulp, terwijl de houthakker naast me lag, zwaar gewond. De storm raasde gewoon door. En ik was bang. Doodsbang dat er nog een boom zou vallen, maar dan ook op mij. En ik dacht aan mijn dochter, die gelukkig op school zat, maar wel een vader én moeder nodig had. Pffff.
Storm, bah, ik word er heel onrustig van!
Ik trek mijn haakwerk voor een groot deel uit. Ik vind het niet mooi en begin weer overnieuw. Ik steek de kachel aan en blijf vandaag gewoon binnen!
Morgen.
Morgen gaan we weer wandelen jongens!

woensdag 7 januari 2015

De ZON
















Wat zouden we toch zijn zonder de zon....
Hij kleurt mijn dag, maakt me blij, zomer- of winterzon, altijd opent hij mijn hart!
Vandaag verfde ik met de zon... nou ja met dat wat groeide onder de zon in het afgelopen jaar.....
En het resultaat was erg zonnig.
Geverfd met Goudhoed (ingevroren) en Guldenroede (gedroogd).

donderdag 1 januari 2015

Een Nieuw jaar!

Ik wens jullie allemaal.....

een creatief....
natuur-rijk
en
leerzaam....
 kleur-rijk
lief-de-vol
en diervriendelijk....
inventief....
én G(l)ans-rijk
2015 toe....
en ik wil jullie danken
voor al jullie reacties in het afgelopen jaar!