zaterdag 28 oktober 2017

Kringloopgeluk

Afgelopen week liepen we nog even een kringloopwinkel in. Nee, ik had niet echt iets nodig, maar je weet nooit waar je tegen aan loopt! Rieten mandjes, grote pannen, leuke laarzen.. Ik schuifelde er wat rond, maar vond niet echt iets van mijn gading.
Buiten is nog een grote tunnelkas met echte troep. Ik liep de man achterna, was zelf eigenlijk al wel uitgekeken. Hij riep me; moet je achterin eens gaan kijken. Ik geloof dat er een paar kratten staan met boeken van Rudolf Steiner. Huh, van zoiets droom ik, dat zal wel een grapje van hem zijn.
Ik loop naar achteren en vind werkelijk twee kratten vol! Met Duitse en Nederlandse titels!
Ineens staat er een man naast me. 'Vreemde boeken' zegt ie. Werd gisteren binnen gebracht.. Vind je het wat? Uhh, nou ja. Mijn hart bonkt in mijn keel! De man weet echt niet wat hier aan rijkdom ligt. Ik laat hem in die waan. Ja, vreemde boeken stamel ik. 'Voor 2,50 mag je ze meenemen', zegt ie. Per boek? vraag ik. Nee, allebei die kratten. We gaan bijna sluiten! Hij loopt weg en komt terug met een sticker met de prijs erop.
Whaaa. Wat kan je blij zijn met de onwetendheid van een ander!
In de jaren dat N oah op de vrijeschool zat beheerde ik de ouderbieb. Wekelijks zat ik daar bij die boekenkast tussen de antroposofische boeken. Fijn vond ik dat. Ik heb toen heeeel veel boeken gelezen van Steiner en af en toe leende ik wat boeken uit aan ouders.
Ik mis dat wel! bij die antroposofische boekenkast zitten. Maar nu? Nu begin ik mijn eigen ouderbieb,-)) 40 Nederlandse titels en net zoveel Duitse titels. Er zitten boeken bij die ik nog nooit las. Zucht. Ik ben gelukkig!
Ik moet nog wel even ruimte gaan maken in mijn kast....

Onderin die krat vond ik een ansichtkaart en bijsluiters van medicijnen. Ik denk dat de bezitter van deze boeken is overleden en dat zijn kinderen het huis moesten leeg ruimen. Gelukkig gooiden ze niet alles in de kliko, maar brachten het naar de inbrengwinkel!
Lieve ex-eigenaar van deze boeken; Je Steinerboeken zijn goed terecht gekomen! Ik ben er ontzettend blij mee! Wat geweldig dat je ooit het Goetheanum bezocht, dat staat ook nog op mijn verlanglijstje. Ik wens je een Goede reis!

Ps. Dank jullie wel bloglezers voor alle reacties op mijn vorige blogbericht. Ik ben druk bezig met het inrichten van mijn etsywinkeltje!

maandag 23 oktober 2017

Outoftheforest




Vijf!
Dat was mijn doel de afgelopen maanden.
Vijf poppen...
Ik spon een dunne draad, twijnde haar met een alpacadraadje
en verfde het met natuurlijke verfstoffen, samen met lappen van wol.
Ik prikvilte poppenhoofden, maakte poppenlijven, begon kleding te naaien, te haken en te breien
Haalde alles wel duizend keer uit en begon weer opnieuw.

Vijf!
Vooruitgang bestaat uit vijf stappen;
dood, verval, bevruchting, zwangerschap en wedergeboorte.
Het pentagram heeft vijf punten;
aarde, water, lucht, vuur en ether...

Vijf!
Volgens de chinese filosofie het getal van het midden, waarin zich het vrouwelijke (Yin) en het mannelijke (Yang) verenigen; het is et verbindende getal.
Het vrouwelijke symboliseert het aardse en meegaande, het mannelijke het hemelse en sterke.
De band tussen hemel en aarde.

Ik hou van de kleuren van de aarde. Het toveren met wol en vuur en plantendelen.
Het wachten, het roeren in de pan, de verwondering, de schoonheid, de diepte van de kleuren.
Al die geverfde strengetjes wol aan mijn muur, die hangen te wachten tot ik er iets mee ga maken.
Alle kleuren bij elkaar vormen een muziekstuk, een toonladder, een genezend kleurenbad.

En nu begint een nieuwe fase.
Foto's maken, een winkeltje openen of een website, ik weet het nog niet.
Eigenlijk wil ik gewoon weer achter mijn spinnenwiel kruipen, nieuwe kleuren en poppen gaan creëren. Misschien doe ik dat gewoon wel. Misschien...



donderdag 20 juli 2017

Zomer!!

Spinnen, plantaardig verven, zaaien, en verzamelen; het is een natuurlijk onderdeel in mijn leven geworden.
In een Iep die vlakbij ons terras staat, groeien vreemde poliepen op het blad. Het blijken grasluizen te zijn die middels een gal op dat iepenblad geboren wordt. Als de luizen rijp zijn kruipen ze uit die gal en verdwijnen onder het gras. De blaadjes vallen nu massaal op mijn stoepje. Ik veronderstel dat die gallen mij verfstof opleveren, dus ik verzamel....
Ooooh en het boerenwormkruid bloeit nu massaal! Gisteren ging het al mijn verfpan in en de rest hangt te drogen.




Mijn voorraad geverfde wolletjes :-))





Ineens groeit er een fantastisch mooie plant in de tuin. Het blijkt kaasjeskruid te zijn. Met de bloem kan je roze of blauw verven. Dus ik verzamel dagelijks de afgevallen bloemetjes.




In mijn kas groei van alles, maar ook deze drie.  Indigo! Ik heb er nog geen idee van hoe ik die moet gaan verwerken tot kleurstof, daar moet ik mij nog in gaan verdiepen. Eerst maar eens een grote plant worden!
Mijn groente- en bloementuin is nu op zijn hoogtepunt. Binnenkort zal ik daar eens een blog aan wijden. Want het groeit en bloeit daar boven verwachting!

dinsdag 13 juni 2017

Uilskuiken!

Onaangekondigd staat hij ineens op het erf: DE uilenman. Er wordt een enorme ladder naast de uilenkast geschoven en Jannus maakt de klim naar boven.. In overall, met allerlei touwen om zijn nek en tasjes in zijn hand beklimt hij de wiebelige trap (later hoor ik dat hij een kunstknie heeft. oef). Beneden wachten we in spanning af. 'Zie je al wat"? Jannus brabbelt wat in voor mij onverstaanbaar Drents. Maar al gauw horen we dat hij er twee ziet.
'Ooooh', roept ie, 'ik laat er één vallen'. Pfff. Ik zie een uil naar beneden komen in een loodrechte lijn. Achter de spouwmuur verdwijnt het dier uit ons zicht.
Dat begint goed.... Maar het diertje is vrij makkelijk te pakken en als Jannus beneden is opent hij zijn tasje..
VIER uilskuikens!  Zijn opschrijfboekje komt tevoorschijn en allerlei meet- en weeggereedschap. Jannus neemt plaats op de grond en gaat aan het werk.
De kuikens worden geringd, gewogen, de vleugels worden gemeten en aan de hand daarvan weet hij de leeftijd. Hij meet de breedte van een donkere streep op de zevende veerpen van de vleugel en kan dan zeggen wat het geslacht is. Wonderlijk hé!
 En als alles gedaan is, mogen wij het kuiken vast houden.
 Oooooooh :-)
Owww Jee. Wat zijn ze geweldig! Ze kunnen nog niet vliegen. De oudste is acht weken en de jongste zes. Ze laten alle handelingen gedwee toe. Knijpen hun ogen wat dicht tegen dat felle daglicht. En onderwijl vertelt Jannus van alles in de Drentse taol. Over de ' oelen' en de 'moezen' en over de zeventig kasten die hij bezoekt om de uilskuikens te ringen.
Als alles klaar is beklimt de uilenman de ladder weer. De komende weken krijgen de uilen vliegles van hun ouders en ze zullen waarschijnlijk op de balken in de schuur te zien zijn. Ik hoop daar getuige van te kunnen zijn en er nog eens wat foto's van te schieten!!

vrijdag 26 mei 2017

Koeiengekte....

'Komen jullie helpen? De koeien gaan naar buiten..."
Janouk, het overbuurmeisje en ondertussen vriendin van N oah woont met haar familie op een groot melkveebedrijf. Het eerste gras is van het land en al ingekuild en nu wordt iedereen opgetrommeld om aanwezig te zijn. Het lijkt wel een buurtborrel, maar dan zonder borrel
Tuurlijk wil ik komen helpen! Maar wat moet ik dan doen?
Rond de wei is een draad gespannen, waar stroom opstaat. De koeien zijn vaak zo uitzinnig van vreugde dat ze dwars door die draden denderen en overal belanden waar je niet wil dat ze komen! Op straat, bij de buren.... Je moet die koeien tegenhouden!!
Ha, nou ik vind dat leuk! Hartstikke Leuk. Fototoestel mee, de zon schijnt, het is hemelvaart, iedereen vrij, de hele buurt stroomt toe.
Ik word daar ergens in die wei achter zo'n draadje geposteerd en de show mag van mij beginnen. Overal worden mensen neergezet op 'kritieke' punten....


Nou. Daar komen ze. Zo'n honderdvijftig melkkoeien. Ze maken een bocht naar rechts en komen recht op ons afgestormd. Hahaaaaaa. Jongens wat een gekte. Je gaat vanzelf heel hard schreeuwen en springen. Want natuurlijk zien ze dat kleine witte draadje niet. En achter mij is ook nog drie kilometer gras... Wat staat dat mens daar gek te doen zullen ze gedacht hebben en gelukkig  nemen ze opnieuw een bocht naar rechts.... Want denk je nou echt dat ik een kudde koeien kan tegenhouden. Tssssss

Pfieuw. Gelukkig. Ze gaan de goeie kant op. Naar achteren kunnen ze heel ver rennen. Aan het eind van die wei is geen draadje. Daar is een sloot. Stoppen ze vanzelf zei de boer....


Maar binnen vijf minuten is er grote opschudding aan het eind van de wei. De koeien groeperen zich en het is een kabaal van jawelste. De boer gaat met Janouk in grote snelheid over de wei met een 'verreiker'... Wat nog nooit gebeurde is gebeurd. Een koe in de sloot....

Het slachtoffer krijgt een ketting om zijn nek en Janouk bedient de ver-reiker. Pfff. Ik ben gewoon trots op het kind. 12 jaar hé:-) Trekt zomaar even een koe uit de sloot....
Ondertussen rent er naast mij een koe door het draad en helemaal aan de overkant zie ik ook een paar mensen achter een koe aanrennen.. Tsjonge wat sta ik te genieten. Wat een spektakel! Ik schiet me gek aan foto's.


Er zitten zo'n dertig koeien bij die nog nooit buiten zijn geweest. Die noemen ze veersen. Alleen de koeien die melk geven gaan naar buiten. De kalfjes en pinken staan gewoon op stal. Zo'n koe weet niet wat hem overkomt! Kent niet anders dan het ritme van de stal. Weet wanneer en wat zijn voer is, maar heeft nog nooit met zijn hoeven op het gras gelopen, de zon gezien en de blauwe lucht.
De koe die in volle vaart de sloot inliep heeft gisteren zijn eerste kalf gebaard en is volledig in paniek. Hij rent de andere kant op en schiet daar door 'het draadje'..
Kijk. Daar gaat ze. Ze begrijpt nog helemaal niet dat je dat gras kan eten en er lekker bij kan gaan liggen herkauwen.. Arm beest. Dat duurt nog wel een dag....



Na een uur komt de kudde wat tot rust. Komen we bij elkaar en krijgen we nog prachtige verhalen te horen van de boerin. 'ik kan er wel een boek over schrijven' zegt ze. Nou, dat lijkt mij een leuk boek en ga ik zeker lezen! Ik had een geweldige middag en nu ik deze blog zit te schrijven zit ik alweer te genieten!
Vroeger wilde ik altijd boerin worden en heel lang wilde ik een koe. Ik kreeg een kalf aangeboden, mocht ik zo mee naar huis nemen. Maar nee. Dat is niet meer wat ik wil.
Maar je mag me altijd bellen buuf als ik "moet helpen bij de koeien".:-)
Want ik vond het hartstikke leuk!

woensdag 24 mei 2017

Eva, de pinksterbruid


In de afgelopen jaren dat N oah de vrijeschool bezocht, maakten wij alle jaarfeesten mee. Eén van die feesten is het pinksterfeest. Vaak op de vrijdag voor het pinksterweekend was 'het dansen rond de meiboom'. 

In de week voorafgaand aan het feest wordt er door iedere klas al flink geoefend. In een gat op het schoolplein komt de meiboom te staan. Een hele lange paal, met allemaal gekleurde linten en bovenop ruimte voor een boeket bloemen. Bij de kleuters worden het oudste jongetje en meisje de pinksterbruid en bruidegom. Op de dag van het feest worden ook alle ouders uitgenodigd. Iedereen komt in het wit. Ook de kinderen dragen allemaal witte kleren en hebben een papierenbloemenkrans in het haar. Vaak worden er duiven losgelaten. Na het dansen krijgt iedereen een beschuit met aardbeien. Een prachtig feest, vol betekenis!
N oah, 2014

Het feest duurde nooit lang. Een uurtje. Vaak scheen de zon meedogenloos en zocht ik een plek in de schaduw. Nooit eerder had ik een meiboom viering meegemaakt. Die traditie is eigenlijk volledig verdwenen.
Kilian Zoll Midsummer dance at Rätvik 1852
In heel Europa is door de eeuwen heen het meifeest door de meibruid en bruidegom opgeluisterd. Bij veel voorchristelijke gebruiken ging het om een meikoningin, de reinste ziel van de gemeenschap, die vóór de meimaand met een ceremonie werd uitverkozen. In Limburg worden zij nog steeds verkozen.
In de meifeesten spelde de bevruchting tussen man en vrouw met alles wat daar omheen speelt een grote rol. De bruid is beeld voor de aarde in bruidtooi, gereed om de heilige geest te ontvangen. Zij wordt op de schouders van sterke mannen rondgedragen, de hemel tegemoet.
Uit; Schipper mag ik overvaren van Juul van der Stokke





N oah zit niet meer op de vrije school. Ze is naar het voortgezet onderwijs gegaan. Het meifeest als moeder zal ik in die hoedanigheid nooit meer mee maken. Zou dat de reden kunnen zijn dat de pop die ik aan het maken was ineens een pinksterbruid werd?

Eva, de pinksterbruid. Ze is te koop. Ze is 50 cm groot. Voor informatie kun je me mailen.

dinsdag 23 mei 2017

DE kerkuil

Eindelijk, eindelijk zag ik vandaag de uil!
Iedere avond en soms in de nacht hoor ik hem. Een klaaglijk schreeuwen. Soms bij schemer zag ik een vage gestalte wegvliegen daar uit dat gat bovenin de schuur. Maar op klaarlichte dag? Nee nog nooit.
De man komt me roepen; "Als je hem wilt zien, moet je nu komen"! Ik ren met mijn camera in de aanslag naar buiten. Hij zit in de schuur bovenop een balk, maar zodra ik mijn gezicht laat zien vliegt ie weg.... door dat gat naar buiten. Maar gelukkig gaat ie in de eik zitten, vlak naast de schuur.
Waaah. Ik ben gelukkig:-)) Een foto van 'onze' uil.
Wat is ie mooi hé! Maar misschien is het wel een vrouw. Geen idee. Dat geluid wat ie in de afgelopen maanden maakte is een lokroep voor de vrouwtjes. Het ging soms door merg en been. Daar is ie al een tijdje mee opgehouden, dus het zou kunnen dat er ook al een vrouw is, maar we weten het niet. In de afgelopen jaren werden er jonge uilen geboren daar bovenin de kast in de schuur. Er komt dan een man van staats bosbeheer geloof ik die middels een enorme ladder in het nest kijkt en ze ook gaat ringen. Dat lijkt me een geweldig moment, want dan kan ik ze zien! Maar voor nu ben ik ook al heel tevreden!

zondag 21 mei 2017

Hoog bezoek

Al een tijdje vliegen ze af en aan. Gaan een poosje boven mijn hoofd zitten op een balk, soms met zijn drieën en vliegen dan weer weg. Vliegkunstenaars zijn het. Prachtig om naar te kijken. Soms raken ze een paal of knallen tegen het glas van de deur, maar ze vallen niet om, vliegen gewoon weer door....
Deze zit tegenover me op anderhalve meter afstand op de leuning van de schommelstoel. We kijken elkaar aan. Oke, zucht ik. Je mag blijven. De man is het er nog niet helemaal mee eens. "Ze schijten alles onder".  Maar ik vind ze prachtig en geniet ervan. Ze lijken zich niet zo te storen aan het feit dat ik hier ook woon. Gaan we gewoon een tijdje samenwonen:-))
Op een richel boven mijn hoofd op onze onze overdekte veranda zijn ze nu al twee dagen bezig een nest te bouwen. We probeerden het nog te voorkomen door er allerlei plankjes neer te leggen, maar daar gingen ze gewoon bovenop zitten. Als het niet bevalt halen we het nest in september, als ze weer naar Afrika vliegen weg. Kan ik dit jaar van heel dicht bij de boerenzwaluw zien nestelen.
En jullie ook een beetje.....